با خلقت انسان بر روي زمين و بنابر عشقي كه خداوند به انسانها داشت ، همواره دغدغه هدايت انسان و باز گشت آنها به دامان پدر، مطرح بوده است . براي اين منظور در طول قرون و اعصار مختلف مطابق با سطح فهم و درك مردم و زمانه ، خداوند رسولاني را به سوي اقوام مختلف فرستادند تا آنها را به نور هدي مهتدي كنند . در اين نكته كه پيامبران به مقضاي زمان و مكان ظهور مي كنند و اينكه تمام انبيا و رسولان داراي هدفي مشترك مي باشند جاي هيچ گونه بحثي نيست . اما نزول وحي بر هر پيامبر با پيامبري ديگر فرق دارد و اين نكته اي بسيار ظريف است كه نشان دهنده اسلوب آن پيامبر درهدايت مردم و البته روشي كلي براي پيروان هر پيامبر در زمان نبود آن مظهر الهي مي باشد.
عظمت ظهور براستی متوجه شدم که سرّی در همه ی اتفاقات وجود دارد. کاری را بی دلیل انجام نمی دهد و اتفاقی بی حکمت نمی افتد. برنامه ریزی دقیقی که از همه ی جوانب روی کره ی زمین وجود دارد انسان را به حیرت وا میدارد. همه ی این امتحانات و تدابیر الهیه باعث میشود تا قدری به جمال اقدس ابهی نزدیک شویم . از خود بی خود شویم و بگذاریم روح الهی در وجود ما جریان پیدا کند و ما را به هر مکان که تدبیر اوست بفرستد . مانند نی تو خالی شویم تا او با روح ملکوتی اش از ما صدا و نوایی جدید بسازد تا عالم و عالمیان را سرمست و مدهوش سازد. خود را کأسی بی نهایت تصور کنیم که قطره قطره ی وجودمان را جمال مبارک در ما جریان دهد. مانند برگی بر درخت باشیم راضی به رضای الهی .جان در کف به پرواز خود در آسمانها ادامه دهیم بر شریف و وضیع مرور کنیم و سبزی و طراوت را به همگان نشان دهیم آن را به دیگران منتقل کنیم و امید زندگی را به برگهای زرد بدهیم و بگوییم بهاری پر شکوه در راه است. مانند باران بباریم و چشمه ی آب حیات را به همه ی انسانها نشان دهیم. چراغی نورانی باشیم نگذاریم غبار نفس و هوی از نور ما بکاهد و ظاهر و باطن آراسته ی خود را در پس این غبارها پنهان کنیم. کاملاً متعلق به جمال مبارک باشیم خود را مطلقاً از او جدا نکنیم همراه او ندای الهی را انتشار دهیم جمال مبارک ما را برای ابلاغ کلمه ی الهی به انسانها انتخاب نموده. چه مقام والایی... دیگر چه از این بهتر. نمی خواهم به خود مغرور شویم. قدری در خود فکر کنیم... خود را از تعلقات دنیوی عاری سازیم تا جمال مبارک ما را به راحتی پرواز دهد و به خود نزدیک سازد.اگر همیشه احساس کنیم که او با ماست دیگر از چیزی باک نداریم و اگر بدانیم که او یاور همیشگی ماست ذره ای در همراهی با او دریغ نخواهیم کرد. فقط و فقط زندگیمان جمال مبارک است. او میخواهد ما را به خود و اصل وجودمان نزدیک سازد ولی ما از او دوری می کنیم. براستی روی برگرداندن از او روی برگرداندن از خداوند است .چه فضل و الطاف عظیمی است که شامل حال ما شده. در عقل نمی گنجد و زبان از گفتن آن قاصر... اگر همواره با او باشیم در شادی ها و غمها در سختی ها و مشکلات در پستی ها و بلندی ها ی زندگی شاکر خداوند بی مانند باشیم دیگر چه غمی از برای ما وجود خواهد داشت. هدف ما اصلاح بشر است که به وسیله ی او انجام می شود ما وسیله ای بیش نیستیم.بیت مبارکش قبله ی عاشقان رویش است و رهی برای وصول و قروب به خدای متعال و بی مانند. دست دعا به درگاه خدا بلند نماییم و از جمال مبارک بخواهیم که شفاعت ما را در ملکوت الهی کند و با بلا بخواهیم که ما را زینت بخشد. به مصائب شدیدی که متحمل شده قدری نظر کنیم. به پیامی بنگریم که از برای اصلاح عالم آورده که دنیا را گلستان خواهد نمود. بار خدایا این مرده ی فراش غفلت را بیدار کن و به محبت خویش گرفتار به درگاه ملکوتی کف دست برار و بگو: ای بها جان، جانم به فدایت، ای دلبر نازنینم، ای یار دلنشینم، عنایتی فرما که در ملکوت ابهایت با رخی روشن و وجدانی چون گلزار و چمن راه یابم و در خدمت امرت کوشم و جان در رهت افشانم و خاک ره احبابت گردم . ع ع
همه چیز اراده ی اوست که انجام می شود. ما ناتوانیم ناتوانیم و ناتوان ...
مدتهاست که مشکلات جامعه بهایی ایران فکرم را مشغول کرده. اگرچه بهاییان ایران نیز همان سختیهایی را تجربه میکنند که پیروان اولیه سایر ادیان تجربه کرده اند، به نظرمیاید با پیشرفت فنآوری و گسترش ارتباطات و بالا رفتن سطح تحصیلات و آگاهی های مردم در این عصر کاهش سطح این فشارها و مظالم میبایست روند سریعتری داشته باشد. علت اینکه محدودیتهای وارده به جامعه بهایی ایران در طی سالیان اخیر نه تنها کمتر نشده بلکه در بعضی موارد بیشتر هم شده، موفقیت حاکمیت درسدّ کردن جریان اطلاع رسانی صحیح در ارتباط با دیانت بهایی به مردم ایران بوده است. این مسئله باعث شده که نه تنها بسیاری از مردم عادی، بلکه جمع کثیری از روشنفکران و فرهیختگان ما نیز به مسئله احقاق حقوق انسانی این بزرگترین اقلیت مذهبی ایران به دیده تردید نگاه کنند، از پرداختن به آن وحشت داشته باشند و یا اینکه آنرا در اولویت اقدامات و فعالیتهای خود قرار ندهند. بنابراین به نظر من آگاه سازی مردم در ارتباط با دیانت بهایی اولین و مهمترین قدم در راه احقاق حقوق شهروندی پیروانش است. اما چطور میتوان این آگاهی را بوجود آورد؟ کتب و آثار بهایی در ایران تقریباً نایابند، ولی به زعم من برداشتن اولین قدم در شناخت این دیانت پیش از مطالعه آثارآن به پیروی از قضاوت صحیح هر یک از ما نیاز دارد. ببینیم چگونه.